Matthijs Vlaardingerbroek is initiatiefnemer van 'In de Prakijk', een missionair project in de Haagse achterstandswijk Spoorwijk.

Door: Matthijs Vlaardingerbroek

Een paar jaar geleden hing er dagelijks bij ons voor de deur een bende Antilliaanse boefjes rond. Dit waren jongens in de leeftijd van 10 tot 15 jaar die niet meer naar school gingen (geen school wilde hen hebben), de hele dag rondhingen, lichte criminele activiteiten vertoonden en in het algemeen voor problemen zorgen.

Drie jaar ben ik bezig geweest om een goed contact met hen op te bouwen. Dit lukte niet altijd even goed, zoals die keer dat ze vuurwerk door onze brievenbus gooiden, stopverf in het slot van onze deur hadden gedaan, graffiti op onze muren schreven, de deurbel voor de zoveelste keer hadden gesloopt, op mijn rug spuugden, via een open achterdeur onze auto waren ingeklommen, stiekem ons huis waren binnengekomen terwijl de deur per ongeluk openstond, die keren dat ik ze om een uur 's nachts moest vragen om weg te gaan omdat ze teveel lawaai maakten voor de deur, de hoeveelheid gereedschap die ze van me leenden om het dan nooit meer terug te geven en als ze de kans kregen alles meepikten wat ze konden.

Toch hebben we nooit opgegeven. Deze jongens leefden helemaal los van contact met volwassenen die werkelijk een positieve invloed op hen konden hebben. Wij waren een van de weinigen die deze kwetsbare relatie met hen wel aan wilden gaan. Mensen van buitenaf vroegen ons wel eens waarom we zo ver gingen met deze gasten. Dit brengt me bij de vraag hoe je de woorden van Jezus naar deze tijd vertaalt.

"Keer de andere wang toe..."
"Weiger niet je onderkleed als iemand je bovenkleed afpakt..."
"Geef aan een ieder die iets van je vraagt..."
"Eis je bezit niet terug als iemand het je afneemt..."

Betekent dit dat als een junk je autoradio steelt en je ziet het gebeuren je achter hem aan rent en hem alsnog ook je favoriete cd erbij geeft? Betekent dit dat als een Antilliaans boefje je fiets steelt en je ziet het gebeuren je gauw naar hem toe gaat om hem ook je beste kettingslot erbij te geven?

Het was leuk om te zien hoe deze jongens over de maanden hierin veranderden. Op een gegeven moment vroegen ze netjes om gereedschap, zeiden ze beleefd 'dank je wel' en leverden ze het gereedschap nog dezelfde middag weer in. Het contact met hen in de straat verbeterde sterk.

Nu, twee jaar later, is de hele groep uit elkaar gevallen. Veel van de jongens zitten op een internaat, een tuchtschool of speciaal onderwijs. Sommigen zijn verhuisd naar buiten de wijk. De plek waar ze altijd rondhingen, is nu leeg. Onze straat is weer de vredige straat die het ooit was. Toch mis ik ze af en toe...