« Christus zelf ervaren maakt alle verschil | Main | Godswonderen op de paranormale beurs (3) »

Hoe de Praktijk voor Gebedsgenezing begon

De Praktijk voor Gebedsgenezing is een groep christenen uit de omgeving van Eindhoven en Utrecht die regelmatig naar de paranormale beurs gaat. Niet om zich de toekomst te laten voorspellen of een workshop reiki te volgen, maar om met bezoekers van de beurs te bidden. Initiatiefneemster Tineke Hanique vertelt hoe wonderlijk God haar in dit werk heeft geleid.

Hoe het licht op groen ging
 
God vertelt aan mensen wat Hij in de toekomst wil gaan doen. In Amos 3:7 staat: "Welnu, God de Heer doet niets zonder zijn plannen bekend te maken aan zijn dienaren, de profeten." Dat deed God toen, en dat doet Hij ook in onze tijd.

"God gaat jou gebruiken om mensen naar ziel, geest en lichaam te genezen." Het was 1993 toen een profeet dit namens God over mij uitsprak. Later hebben nog twee andere profeten hetzelfde gezegd. Destijds sprak mij dat totaal niet aan. Maar een paar jaar later begon ik mij af te vragen waarom Jezus 2000 jaar geleden wel volop wonderen deed en waarom ik dat nu niet meer zag gebeuren. Er stond toch in de Bijbel dat Jezus Christus leeft en altijd dezelfde is? Is Hij dan toch van gedachten veranderd, is de Bijbel fout vertaald, of de kerk in de loop van de geschiedenis iets kwijt geraakt? Die vraag liet mij niet meer met rust. Ik las alles in de Bijbel over Goddelijke genezing(sprincipes) en las ook veel andere boeken. Ik bezocht gebedsgenezers waarbij ik wel Goddelijke genezingen zag gebeuren.

Ik ontdekte dat wonderen onmisbare tekenen waren van Gods liefde, kracht en macht en dat de Geest van God in mij was en daarmee ook Gods wonderkracht. Nu pas drong het tot mij door wat er in Markus 16:17-20 stond: "Als tekenen zullen deze dingen de gelovigen volgen: in mijn naam zullen zij boze geesten uitdrijven, op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen genezen worden. De Here [Jezus] dan werd opgenomen in de hemel aan de rechterhand Gods. Terwijl de Here medewerkte en het woord bevestigde door de tekenen, die erop volgden." Ondanks dat ik nog heel veel vragen had, ging ik doen wat er stond, en Jezus Christus genas zieken voor mijn ogen! Jezus Christus was niet veranderd. Ik was veranderd. En zo begon langzamerhand het gebedswerk te groeien.

In die tijd dat de Praktijk voor Gebedsgenezing in het leven werd geroepen, kwamen we regelmatig in contact met lieve en oprechte mensen die actief waren in de alternatieve genezing en/of hun hulp daarin zochten. Velen hadden een weerstand tegen de kerk en zochten spirituele hulp op paranormale beurzen. Wij wilden zo graag tegemoetkomen in die nood en verlangden ernaar om ook op de paranormale beurzen mensen te helpen door gebed. We wisten echter niet zeker of dit ook Gods idee en verlangen was. Ik wilde duidelijkheid en bad: "Vader God, U bent het die geneest, dus als U wilt dat we naar de paranormale beurs gaan, geef ons dan ook letterlijk groen licht. Dan zullen we ook gaan." Nog geen twee minuten later sprak ik een vrouw met profetische gaven, die nergens van af wist. Ze zei: "Toen ik voor je bad liet God mij een stoplicht zien dat van rood op groen licht sprong. Ik weet niet wat het betekent." Ik antwoordde: "Maar ik wel! Ik heb God letterlijk om groen licht gevraagd."

Ik durfde niet, maar God stuurde een Aäron

In 1 Samuël 3:6 staat: "De Heer riep Samuël opnieuw, en Samuël stond op en ging naar Eli. 'Ja, hier ben ik. U hebt mij toch geroepen?' 'Nee, ik heb je niet geroepen, mijn jongen. Ga maar weer liggen.' Samuël hoorde de stem van God. Hij hoorde een natuurlijke, hoorbare stem, want hij dacht dat het Eli was die hem riep. Ook in onze tijd spreekt God nog op die manier. Laat ik beginnen bij het begin.

Voor de eerste keer hielden we in een zaaltje een healingsessie. Het was een goede avond geweest; de opkomst was goed en veel mensen werden die avond door Jezus genezen. Ondanks dat voelde ik mij bang en onzeker. Het spreken was mij erg slecht afgegaan omdat ik niet altijd goed uit mijn woorden kon komen en daardoor veel te lang van stof was. Ik wist dat hoe slecht of hoe goed ik het ook deed, God de mensen genas en niet ik. Maar het idee om de volgende maand weer een avond te moeten leiden, benauwde mij enorm. Het lag als een niet te dragen last op mijn schouders. Ik voelde mij schuldig tegenover God. Had ik dan geen vertrouwen in Hem? Toen bepaalde God mij bij Exodus 4:4-18. Ik wist niet wat er stond, dus zocht ik het op en las:

"De HEER riep: 'Mozes! Mozes!' 'Ik luister,' antwoordde Mozes. De HEER zei: 'Ik heb gezien hoe ellendig mijn volk er in Egypte aan toe is, ik heb hun jammerklachten over hun onderdrukkers gehoord, ik weet hoe ze lijden... Daarom stuur ik jou nu naar de farao: jij moet mijn volk, de Israëlieten, uit Egypte wegleiden.' Maar Mozes antwoordde: 'Neemt u mij niet kwalijk, Heer, maar ik ben geen goed spreker. Ik kan nooit de juiste woorden vinden.' De HEER zei: 'Wie heeft de mens een mond gegeven?' Maar Mozes hield vol: 'Neemt u mij niet kwalijk, Heer, stuur toch iemand anders, wie u maar wilt.' De HEER: 'Je hebt toch een broer, de Leviet Aäron! Ik weet dat hij welbespraakt is. Hij is al naar je onderweg en zal blij zijn je te zien. Vertel jij hem wat hij moet zeggen. Ik zal bij jullie zijn als je moet spreken en jullie ingeven wat je moet doen. Hij zal in jouw plaats het volk toespreken: hij zal jouw mond zijn, jij zult zijn God zijn. En neem je staf in de hand, want daarmee moet je de wonderen doen.'"

Het was voor mij zo herkenbaar. Ik bad: "Vader God, ik durf ook niet en ben ook bang en onzeker en kan ook niet goed spreken en... Vader God, ik heb een broer naast mij nodig, een Aäron die voor mij spreekt, want ik kan zo niet verder."

Nog diezelfde week kwam ik een man tegen. Ik kende hem niet, maar ik wist heel zeker: "Dit is die Aäron die God mij gegeven heeft!" Toen hij mij vertelde wat hem was gebeurd kreeg ik gewoon kippenvel. Net als toen bij Samuël had God hem ook 's nachts wakker gemaakt. Het was alsof er een vinger in zijn rug werd geduwd. Toen hoorde hij een hoorbare stem die zei: "Ga Tineke helpen." Deze man heet geen Aäron, maar Maarten. Twee jaar lang is hij mijn spreekbuis geweest en heeft mij op weg geholpen.

Bron: Gebedsgenezing.nl

PrintView Printer Friendly Version

EmailEmail Article to Friend

Reader Comments

There are no comments for this journal entry. To create a new comment, use the form below.

PostPost a New Comment

Enter your information below to add a new comment.

My response is on my own website »
Author Email (optional):
Author URL (optional):
Post:
 
All HTML will be escaped. Hyperlinks will be created for URLs automatically.