Mizoram is een bergstaatje met 750.000 inwoners in het noord-oosten van India. Vandaag de dag is 80 tot 90 procent van de bevolking christen. En dat terwijl Mizoram ligt ingeklemd tussen islamitisch Bangladesh, boeddhistisch Myanmar en de hindoeistische provincies van India.

Voordat het christendom kwam (eind 19e eeuw) geloofden de stammen van Mizoram in een territoriale geest, Pathan. Die moest te vriend worden gehouden met mensenoffers. De inwoners van Mizoram waren dus koppensnellers.

In vier generaties tijd is Mizoram totaal veranderd. Als een van de weinige staten in India kent het geen daklozen. Tevens heeft Mizoram een opmerkelijk laag sterftecijfer en kan 100 procent van de bevolking lezen en schrijven.

De kerken hebben 1.000 zendelingen uitgezonden naar omliggende landen. Zij worden gefinancierd doordat de inwoners van Mizoram bij elke maaltijd een handvol rijst en hout apart leggen. Dit wordt verkocht en de opbrengst gaat naar de zending.

Kenmerkend is de warmte en vreugde van de mensen in Mizoram. De kerken houden elke zondag drie diensten; 80 procent bevolking neemt hieraan deel. De veranderingen in het bergstaatje worden ook door de seculiere media erkend en aan God toegeschreven.

Ook in de politiek is de doorwerking van het evangelie zichtbaar: het parlement van 40 leden heeft een 'ethische code' opgesteld, waar elk lid zich aan moet houden. Zo moeten politici:

- mensen zijn met een goede reputatie;
- eerlijk en zachtmoedig;
- niet-corrupt;
- niet-drinkers;
- moreel en sexueel zuiver;
- loyaal aan de wetten van het land;
- vurige werkers voor het welzijn van het volk;
- loyaal aan hun eigen gemeente.

Hoeveel politieke leiders zouden deze test kunnen passeren?