Jarenlang stond Colombia bekend als de grootste exporteur van cocaine ter wereld. Elk jaar werd 700 tot 1.000 ton drugs de VS en Europa binnengesmokkeld. Het Cali-kartel beheerste 70% van deze cocaine-handel. Het was een van de grootste, rijkste en best-georganiseerde criminele organisaties in de geschiedenis. Het Cali-kartel had een grote invloed in de politiek, justitie en politie. Corruptie was aan de orde van de dag.

Luxueuze hacienda's
In de jaren '80 hadden de drugsbaronnen grote stukken grond in Cali opgekocht om daar luxueuze hacienda's te bouwen. Deze prive-terreinen werden aan het zicht onttrokken door hoge muren, videocamera's, bewakers met honden. De leiders van het Cali-kartel waren paranoide. Binnen de hacienda's vond je complete landingsplaatsen voor helicopters en kleine vliegtuigen, alsook uitgebreide sportfaciliteiten. Een van de leiders had zelfs 37 telefoonlijnen om te voorkomen dat hij zou worden afgeluisterd! In totaal bezaten de drugsbaronnen 12.000 stuks grond en onroerend goed in de stad. Als de poorten van de hacienda's al open gingen, was dat om plaats te maken voor een rij zwarte Mercedessen. Al het verkeer in Cali ging voor hen uit de weg. Deed je dat niet, dan was je je leven niet zeker.

Drugs en corruptie
De drugsbaronnen terroriseerden de stad. 'Autobommen gingen af als popcorn,' merkte een waarnemer op. Een mensenleven telde niet in Cali. Cali werd een van de meest corrupte steden ter wereld. Belangrijke politieke besluiten werden door de drugsbaronnen gedicteerd. Topmensen werden omgekocht met drugsgeld. Het kartel beheerste banken, de zakenwereld, de politiek en het rechterlijk systeem. De drugsbaronnen consulteerden mediums over hoe ze hun macht konden behouden en uitbreiden.

Klein en verdeeld
De kerk in Cali was klein en verdeeld. Maar op een dag zei God tegen Julio Ruibal, een van de voorgangers: 'Met zulke problemen, kan de kerk kan het zich niet veroorloven om verdeeld te zijn!' Andere leiders, Randy & Marcy MacMillan, vroegen de Heer: 'Laat ons alstublieft zien hoe we voor Cali moeten bidden.' Ze begonnen te bidden dat God honger zou opwekken in de kerk naar gebed, eenheid en heiliging. Deze zaken trekken immers de aanwezigheid van God aan. Ze baden met name voor de voorgangers in de stad, dat zij een nieuwe geestelijke honger zouden krijgen.

Vigilia: nacht van gebed
Na enige tijd besloot een kleine groep voorgangers om regelmatig samen te komen voor gebed. Ze kregen visie om het stadsauditorium af te huren voor een nacht van gebed, waarin ze God wilden vragen om extra kracht om stelling te nemen tegen de drug-kartels en het hiermee samenhangende bolwerk van corruptie. Veel christenen zeiden: 'Je krijgt het nooit voor elkaar! Voorgangers werken hier vast niet aan mee.' Maar toen het zover was, in mei 1995, vulden meer dan 25.000 mensen het stadsauditorium - de helft van alle evangelische christenen in de stad! Ze gaven zichzelf aan intensief gebed, de hele nacht door. Hiermee was de 'vigilia' geboren.

Geen moorden
48 Uur na deze nacht van gebed kopte de krant El Pais: 'Geen moorden!' Voor het eerst sinds jaren was er een dag voorbij gegaan zonder een enkele moord. In het land met het hoogste moordcijfer ter wereld (15.000 moorden tijdens de eerste zes maanden van 1993), was dit opmerkelijk nieuws!

Grote slag aan de corruptie
In de vier maanden die volgenden bracht de Heer de corruptie een grote slag toe: 900 officieren van politie, die heulden met het Cali-kartel, werden ontslagen. In juni kregen diverse voorbidders dromen waarin ze zagen dat engelen van God de leiders van de drugskartels overmeesterden. Zes weken later verklaarde de Colombiaanse regering de drugsbaronnen de oorlog. Een elitecorps van 6.500 commando's kreeg opdracht om de zeven leiders van het Cali-kartel te arresteren. Cali gonsde van de legerhelicopters, wegen werden afgezet. In augustus werden alle zeven kartel-leiders gearresteerd.

Moord op een voorganger
Satan berustte hier niet in en richtte zijn tegenaanval op de voorbidders en leiders van de stad. Bovenaan zijn lijstje stond pastor Julio Ruibal, de man wiens gebed en vasten had geleid tot de vigilia. Op 13 december 1995 werd deze buiten zijn kerk doodgeschoten. Julio was toen op de zesde dag van een vasten voor eenheid in de kerk in Cali. Op zijn begrafenis verhoorde de Heer Julio's gebed. 1.500 Mensen kwamen er op af, inclusief veel voorgangers die nog nooit met elkaar hadden gesproken. Op de begrafenis wijdden zij zich aan elkaar toe: 'Vanaf deze dag willen wij in eenheid met elkaar optrekken. Laat Julio's bloed en de Heilige Geest ons samen mogen binden.' Dit verbond van eenheid werd door 200 voorgangers ondertekend. Ze maakten hun eigen agenda's ondergeschikt aan de gezamenlijke visie voor de stad.

Gebed en spiritual mapping
Elke drie maanden houden de voorgangers van Cali een vigilia. Daarvoor huren ze het 55.000 plaatsen tellende voetbalstadion af. En lang niet alle bidders passen daarin! In 1996 begonnen de kerken in Cali een gezamenlijk spiritual mapping-project. Ze deden onderzoek naar de politieke, sociale en geestelijke bolwerken in elk van de 22 wijken van de stad. De informatie die hieruit voortkwam hielp de kerk om doelgerichter te bidden en satan's claim op de wijken te verzwakken. Door middel van een 'gebedsautorit' werd Gods perimeter (omtrek) rond de stad getrokken. De christenen namen als het ware in de hemelse gewesten de macht over.

Honger naar God
Er kwam een grote openheid voor het evangelie. Veel topmensen uit politiek en zakenleven kwamen tot Jezus. De kerken puilen uit. Een gemeente, het Christian Center of Love and Faith, heeft 35.000 leden. Gevraagd naar zijn succesformule wijst de voorganger naar de gebedsruimte achter het podium: 'Dat is ons geheim.' Alle kerken groeien, ongeacht denominatie of locatie. Er is een grote honger naar God. Overal op straat zijn mensen bereid te praten over het evangelie. Ook de seculiere pers erkent de macht van God en schrijft de veranderingen aan Hem toe.

Stadsbestuur: 'Bid voor ons'
Toen de kerken een grote evangelisatie-actie wilden houden, kregen ze van de stadssecretaris gratis beschikking over het 22.000 zitplaatsen tellende velodrome, gratis advertenties, veiligheidsmensen en geluidsapparatuur - in ruil voor EEN ding: dat de kerken zouden bidden voor het bestuur van de stad! Het was ten tijde van het jaarlijkse feest met stierengevechten. De christenen baden en God liet het feest verregenen, zodat iedereen naar het velodrome kwam. Zelfs op de TV riep de nieuwslezer de mensen op om naar de evangelisatie-campagne te komen. Eind 1998 vroegen de burgemeester en de stadsraad van Cali de voorgangers van de stad om op kosten van de overheid een campagne te organiseren om het gezinsleven in de stad te versterken.

Lift Jesus up!
George Otis werd tijdens een van de vigilia's voorgesteld aan Rafael, een topverslaggever van voetbalwedstrijden. Hij was in heel Colombia op TV. Otis vroeg: Heb je ooit zoiets meegemaakt in een stadion zoals nu tijdens de vigilia? Rafael begon te huilen: 'Nee, nooit,' zei hij trillend, 'nog nooit.' Op dat moment staan alle christenen in het stadion op en roepen uit alle macht: 'Lift Jesus up, lift Jesus up!'

Cali, een stad met 1,9 miljoen inwoners, stond bekend als de stad van de dood, maar is nu een getuigenis van Gods kracht!